Turnieje

Turnieje tenisowe są zazwyczaj organizowane przez przez stowarzyszenie zawodników danej płci. Do podstawowych konkurencji rozgrywanych podczas turniejów tenisowych należą gra pojedyncza kobiet i mężczyzn oraz gry podwójne. Turnieje mogą być organizowane w różnych grupach wiekowych. Do rozgrywek tego typu należą Orange Bowl czy Les Petits As. Organizowane są również specjalne turnieje dla zawodników na wózkach inwalidzkich oraz tenisistów, którzy stracili słuch[54].


Wielki Szlem

 

Cztery turnieje wielkoszlemowe uważa się za najbardziej prestiżowe rozgrywki tenisowe w sezonie. Odbywają się corocznie w następującej kolejności: Australian Open, Roland Garros, Wimbledon oraz US Open. Poza Igrzyskami Olimpijskimi, Pucharem Davisa, rozgrywkami Fed Cupu oraz Pucharu Hopmana są jedynymi turniejami zarządzanymi przez ITF[55]. Zrzeszone w ITF krajowe federacje tenisowe takie jak Tennis Australia, French Tennis Federation czy United States Tennis Federation organizują odpowiednio Australian Open, Roland Garros oraz US Open. Wimbledon jest współorganizowany przez brytyjską federację tenisową (Lawn Tennis Association) oraz prywatny klub All England Lawn Tennis and Croquet Association[55].

Prócz historycznego znaczenia turniejów tej rangi, mają one większe pule nagród od jakichkolwiek innych imprez w sezonie, a zwycięstwo w którymkolwiek z nich warte jest dwa razy więcej punktów niż wygranie turnieju następnej pod względem ważności kategorii – Masters 1000 (mężczyźni)[56] oraz Premier Series (kobiety)[57]. Kolejną rzeczą wyróżniającą te rozgrywki jest drabinka turniejowa składającą się z 128 miejsc, z których 32 przeznaczone są dla zawodników rozstawionych dzięki wysokiej pozycji w rankingu. Reszta miejsc przeznaczona jest dla pozostałych zawodników czołowej setki rankingu, zwycięzców eliminacji oraz zawodników nagrodzonych dzikimi kartami. Turnieje tworzące Wielki Szlem są jedynymi rozgrywkami w kalendarzu tenisowym, które trwają dwa tygodnie. Obecnie imprezy Wielkiego Szlema są, oprócz Pucharu Hopmana, jedynymi zawodami w sezonie kiedy tenisiści rywalizują w konkurencji par mieszanych. Rozgrywki seniorów, juniorów oraz zawodników na wózkach odbywają się w tym samym czasie, z wyjątkiem Wimbledonu, na którym trawiasta nawierzchnia uniemożliwia grę zawodnikom na wózkach.

Imprezy wielkoszlemowe posiadają szczególne zapisy w regulaminie, charakterystyczne tylko dla tych turniejów, np. zawodnicy biorący udział w Wimbledonie muszą rozgrywać mecze w strojach, których dominującym kolorem jest biel. Reguła ta przez lata była przyczyną opuszczania The Championships przez czołowych zawodników, takich jak Andre Agassi[58].

Turnieje Wielkiego Szlema
Miesiąc Turniej Miasto Nawierzchnia
Styczeń Australian Open Australia Melbourne Twarda (Plexicushion)
Maj-Czerwiec French Open Francja Paryż Ziemna
Czerwiec-Lipiec Wimbledon Wielka Brytania Londyn Trawiasta
Sierpień-Wrzesień US Open Stany Zjednoczone Nowy Jork Twarda (DecoTurf)

Turnieje męskie


Masters 1000

 

ATP World Tour Masters 1000 to cykl dziewięciu turniejów mężczyzn, od których wyższą rangą posiadają tylko imprezy wielkoszlemowe. Wszystkie te turnieje odbywają się corocznie, a wygranie jednego z nich warte jest 1000 punktów do rankingu. Cykl utworzony w 1990 pod nazwą Super Nine, został później przemianowany na Tennis Masters Series[59], a od roku 2009 nosi swoją obecną nazwę. W sezonie 2011 sześć z dziewięciu turniejów rangi "1000" ma być rozgrywanych w tych samych miastach i tym samym czasie co turnieje WTA Tour[60].

W listopadzie rozgrywany jest kończący sezon Turniej Mistrzów, w którym bierze udział ośmiu najlepszych zawodników danego sezonu. Zwycięzca tego turnieju może otrzymać maksymalnie 1500 punktów rankingowych. Miejsce rozgrywania turnieju zmieniane jest co kilka lat – obecnie odbywa się on w Londynie[61].

Obecne turniej Masters 1000 (sezon 2010)[62]
Miesiąc rozpoczęcia Turniej Miasto Nawierzchnia
Marzec BNP Paribas Open Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda
Marzec Sony Ericsson Open Stany Zjednoczone Miami Twarda
Kwiecień Monte-Carlo Rolex Masters Monako Monte Carlo Ziemna
Kwiecień Internazionali BNL d'Italia Włochy Rzym Ziemna
Maj Mutua Madrileña Madrid Open Hiszpania Madryt Ziemna
Sierpień Rogers Cup Kanada Montreal i Toronto Twarda
Sierpień Western & Southern Financial Group Masters & Women's Open Stany Zjednoczone Cincinnati Twarda
Październik Shanghai Rolex Masters Chińska Republika Ludowa Szanghaj Twarda
Listopad BNP Paribas Masters Francja Paryż Twarda (turniej w hali)

Serie 250 i 500

Turniej rang International Series Gold oraz International Series zostały zastąpione odpowiednio kategoriami ATP World Tour 500 oraz ATP World Tour 250. Na sezon 2010 zaplanowanych został 11 turniejów serii 500 oraz 40 w kategorii 250. Rozgrywany w Dubaju Barclays Dubai Tennis Championships oferuje najwyższą pulę nagród spośród imprez tych kategorii, wynoszącą 1,426,000 dolarów amerykańskich.


Challengery i Futuresy

 

ATP Challenger Tour to cykl rozgrywek zarządzanych przez ATP, niższych rangą od ATP Tour. W jego skład wchodzi w przybliżeniu 160 imprez, a zatem odbywają się one w większej liczbie państwa niż turnieju głównego touru. Większość graczy, takich jak m.in. byli liderzy światowego rankingu Pete Sampras, Marcelo Ríos, Patrick Rafter czy Gustavo Kuerten, występuje w challengerach, aby poprawić swoje miejsca w rankingu i móc startować w turniejach głównego cyklu. Pula nagród w challengerach waha się od 25 do 150 tysięcy dolarów.

Niżej od cyklu ATP Challenger Tour znajdują się organizowane przez ITF turnieje rangi Futures. Zdobyte w nich punkty, tak jak i w przypadku challengerów, są uwzględniane przy ustalaniu rankingu. Turnieje tego cyklu to trwające tydzień zawody, oferujące pule nagród równe 10 tysięcy lub 15 tysięcy dolarów. Ich łączna pula nagród musi wynosić co najmniej 30 tysięcy dolarów, co oznacza że przez trzy kolejne tygodnie organizuje się turnieje o pulach nagród wynoszących po 10 tys. dolarów albo dwa turnieje rozgrywane w ciągu dwóch tygodni o pulach równych 15 tys. dolarów[63]. Każdego roku organizuje się ponad 400 turniejów o takich pulach nagród w 60 krajach[63].

Turnieje kobiece


Kategoria Premier

 

Turnieje rangi Premier są głównymi wydarzeniami cyklu WTA Tour, których ranga oraz premie pieniężne ustępują miejsca jedynie turniejom wielkoszlemowym. W kategorii Premier wyróżnia się 4 turnieje Premier Mandatory, 5 turniejów podkategorii Premier 5 oraz 10 mniejszych turniejów. Zwieńczeniem całosezonowych zmagań dla ośmiu najlepszych zawodniczek roku jest turniej WTA Tour Championships, rozgrywany obecnie w Stambule. Pule nagród turniejów Premier wynoszą od 600 tysięcy od 4,5 miliona dolarów.

Obecne turnieje kategorii Premier (sezon 2011)
Miesiąc rozpoczęcia Turniej Miasto Nawierzchnia
Styczeń Medibank International Australia Sydney Twarda
Luty Open GDF Suez Francja Paryż Twarda (turniej w hali)
Luty Barclays Dubai Tennis Championships Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj Twarda
Luty Qatar Total Open Katar Ad-Dauha Twarda
Marzec BNP Paribas Open Stany Zjednoczone Indian Wells Twarda
Marzec Sony Ericsson Open Stany Zjednoczone Miami Twarda
Kwiecień Family Circle Cup Stany Zjednoczone Charleston Ziemna
Kwiecień Porsche Tennis Grand Prix Niemcy Stuttgart Ziemna (turniej w hali)
Maj Internazionali BNL d'Italia Włochy Rzym Ziemna
Maj Mutua Madrileña Madrid Open Hiszpania Madryt Ziemna
Maj Open de Bruxelles Belgia Bruksela Ziemna
Czerwiec AEGON International Wielka Brytania Londyn Trawiasta
Lipiec Bank of the West Classic Stany Zjednoczone Stanford Twarda
Sierpień Mercury Insurance Open Stany Zjednoczone Los Angeles Twarda
Sierpień Western & Southern Financial Group Women's Open Stany Zjednoczone Mason Twarda
Sierpień Rogers Cup Kanada Toronto lub Montreal Twarda
Sierpień Pilot Pen Tennis Stany Zjednoczone New Haven Twarda
Wrzesień Toray Pan Pacific Open Japonia Tokio Twarda
Październik China Open Chińska Republika Ludowa Pekin Twarda
Październik Kremlin Cup Rosja Moskwa Dywanowa (turniej w hali)
Październik WTA Tour Championships Turcja Stambuł Twarda

 


Kategoria International

 

Turnieje Internatonal są zawodami niższej kategorii cyklu WTA Tour, składającymi się z 32 turniejów o pulach nagród równych po 220 tys. dolarów oraz kończącego sezon kobiet turnieju Commonwealth Bank Tournament of Champions o puli nagród równej 600 tys. dolarów.

 


ITF Women's Circuit

 

ITF Women's Circuit jest cyklem turniejów kobiecych organizowanych przez Międzynarodową Federację Tenisową o randze niższej od cyklu WTA Tour, składającym się z około 400 imprez rozgrywanych w 60 państwach. Pule nagród w tych turniejach wynoszą 10, 25, 50, 75 lub 100 tys. dolarów, a ich zwyciężczynie mogą być nagradzane prawem do gry w mniejszych turniejach głównego touru.

Rozgrywki międzypaństwowe


Puchar Davisa

W 1899 student Uniwersytetu Harvarda Dwight Filley Davis wymyślił formułę turnieju tenisowego, który miał być formą rozegrania meczu z reprezentacją Wielkiej Brytanii[64]. Pierwszy mecz w tym formacie odbył się w Bostonie w 1900 pomiędzy drużynami Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii[65]. Zespół amerykański, którego Davis był grającym kapitanem, pokonał Brytyjczyków 3:0. W 1905 poza USA i Wielką Brytanią w turnieju brały udział drużyny Francji, Belgii, Austrii i Australazji (do 1913), czyli połączonych reprezentacji Australii i Nowej Zelandii[66].

Z początku turniej nosił nazwę International Lawn Tennis Challenge. Nazwa Puchar Davis została przyjęta po śmierci Dwighta Davisa w 1945[66]. W ciągu kolejnych dekad turniej zyskiwał na popularności, tak że na początku XXI w. (w 2001) już 139 państw rywalizowało o prestiżowe główne trofeum, którym jest puchar nazwany na cześć Dwighta Davisa jego nazwiskiem[67].

W rozgrywkach Pucharu Davisa biorą obecnie państwa podzielone na szesnastozespołową Grupę Światową, grupy amerykańskie, euro-afrykańskie oraz strefy Azji i Oceanii[65]. Zwycięzcami rozegranej w 2009 98. edycji Pucharu Davisa zostali po raz czwarty w historii reprezentanci Hiszpanii[68]. Najbardziej utytułowanymi narodami w Pucharze Davisa są Amerykanie (32 tytuły), Australijczycy (28 tytułów, w tym 4 jako Australazja), Brytyjczycy (9), Francuzi (9) oraz Szwedzi (5)[69].


Drużynowy Puchar Świata

Drużynowy Puchar Świata (ang. World Team Cup) to coroczna impreza tenisowa należąca od oficjalnego kalendarza ATP Tour, w której rywalizacja toczy się między ośmioma męskimi reprezentacjami narodowymi. Rozgrywana jest od 1978 na kortach ziemnych Rochusklubu w Düsseldorfie. Mecz składa się z dwóch pojedynków w grze pojedynczej oraz gry deblowej. Do turnieju zapraszane są reprezentacje na podstawie końcowego rankingu najlepszych graczy w roku poprzedzającym; ponadto w dyspozycji gospodarzy znajduje się tzw. "dzika karta", specjalne zaproszenie dla drużyny sklasyfikowanej niżej, ale mogącej być atrakcją dla widzów (zazwyczaj przyznawana drużynie niemieckiej).

Zwycięzcami zorganizowanej w 2009 32. edycji zawodów zostali Serbowie, którzy w finale pokonali reprezentację gospodarzy 2:1. Najbardziej utytułowane reprezentacje narodowe w Drużynowym Pucharze Świata to: Stany Zjednoczone, Niemcy, Szwecja oraz Hiszpania – wszystkie mają po cztery tytuły.


Fed Cup

Pomysł rozgrywek dla pań o formule zbliżonej do tej znanej z Pucharu Davisa został po raz pierwszy zaproponowany w 1919 przez Hazel Hotchkiss Wightman[70]. Kiedy ta propozycja została odrzucona, Wightman ufundowała w 1923 puchar dla zwycięzcy rywalizacji pomiędzy największymi potęgami tenisowymi na początku XX wieku, czyli reprezentacjami Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Rozgrywki te z czasem stały się znane pod nazwą Puchar Wightman[70].

Pomysł Wightman został podchwycony czterdzieści lat później przez Nell Hopman, żonę kapitana daviscupowej reprezentacjii Australii, Harry'ego Hopmana, której wraz z Mary Hardwick Hare udało się przekonać władze ITF-u do zorganizowania zawodów o takim charakterze. Pierwszą edycję Federation Cup (pol. Pucharu Federacji) rozegrano w 50. rocznicę powstania Międzynarodowej Federacji Tenisowej w 1963. W trwającym tydzień turnieju wzięły udział przedstawicielki 16 państw, a najlepsze okazały się Amerykanki, które w finale pokonały Australijki 2:1[70]. W 1992 utworzono regionalne grupy eliminacyjne, a w 1995 przyjęto formułę rozgrywek stosowaną w Pucharze Davisa, a ich nazwę skrócono do Fed Cup[70].

Obecnie w rozgrywkach Fed Cupu bierze udział ponad 80 państw podzielonych na dwie ośmiozespołowe Grupy Światowe, dwie grupy w strefie amerykańskiej, trzy ze strefy euro-afrykańskiej oraz dwie w strefie Azji i Oceanii[70]. Zwyciężczyniami rozegranej w 2009 47. edycji Fed Cupu zostały po raz drugi w historii Włoszki[71]. Najwięcej tytułów w Fed Cupie zdobyły reprezentantki USA (17), Australii (7), Hiszpanii (5) i Czechosłowacji (5)[72].


Puchar Hopmana

Puchar Hopmana to coroczna impreza tenisowa należąca, w której rywalizuje między sobą osiem mieszanych (tenisistka + tenisista) reprezentacji narodowych. Rozgrywana jest od 1989 w Perth Arena w australijskim Perth. Mecz składa się z dwóch pojedynków w grze pojedynczej oraz gry mieszanej.

Zwycięzcami zorganizowanej w 2011 23. edycji zawodów zostali Amerykanie, którzy w finale pokonali reprezentację Belgii 2:1[73]. Do najbardziej utytułowanych narodów w Pucharze Hopmana należą Amerykanie (6 tytułów) oraz Hiszpanie i Słowacy – po 3 wygrane edycje zawodów[74].